Beste knotters,

“Na het zuur komt het zoet…..”

“Druilerig weer met een waterig zonnetje” zo laat zicht de laatste zaterdag van januari het best omschrijven. De Beerenclaauw indraaiend staan de eerste ladders al tegen enkele flinke stammen opgesteld; onze vroege vogel Piet was ook vanmorgen vroeg uit de veren.

Vandaag ronden we de klus op deze locatie af en dit keer op de gemeentegrens van Duiven en Zevenaar. Wellicht is de volgende keer deze grens verdwenen. Geruchten over een fusie in de Liemers zingen al zo lang rond…..

Drie mooie blauwe containers staan in de berm te wachten tot ze gevuld worden met takhout. Na een kort welkom pakken we de taakverdeling bij automatisch op. Een ieder doet wat het best bij hem of haar past.

Hoewel we met z’n allen al jaren knotten, verbaast het een ieder telkens weer wat de groeikracht van wilgen in deze vette rivierklei is en hoe zwaar de opstanden op de wilgen zijn geworden na de laatste keer. En dat is vier jaar geleden.

“We werken als een geoliede machine” laat Ben zich ontvallen en die constatering is terecht.

Takken vallen en volgende actie is het klein maken: inkorten, ontdoen van zijtakken, brandhout in de berm en takhout met twijgen naar de containers.

Een schril fluitsignaal waarschuwt een ieder voor passanten: fietsers, hardlopers, scooters en een enkele auto.

Het fietspad blijft vrij en voorbijgangers ondervinden weinig hinder van onze activiteiten.

Na de koffie wordt duidelijk dat we ruimschoots op tijd klaar zullen zijn. Wilma en Ans worden ingelicht en zij komen rond de middag komen.

Om twaalf uur komen de gamellen op tafel en wordt de warme winterkost verdeeld onder vierentwintig “uitgehongerde” werkers: boerenkool met worst en tafelzuur.

Appeltaart met warme vanillesaus toe. Kortom, het is “feest-in-het-veld”.

Ans en Wilma hebben hun beste beentje voorgezet.

Om half een is alles opgeruimd en ligt de Beerenclaauw er schoongeblazen en opgeruimd bij. Het weekend kan beginnen: na een regenachtige start van de ochtend breekt de zon door, na de zure augurk bij de stamppot verrast de zoete vanille op de appeltaart, na de inspanning in de knotwilg wacht de rust van het weekend. Een ieder dank voor je geweldige inzet.

Lekker uitrusten en een goed weekend gewenst! “Na het zuur komt het zoet.”